मी

बेधुंद जरी तू गंधात चाफा अन मोगऱ्याच्या

पुस्तकात जपलेला गुलाबी गुलाब आहे मी

यथेच्छ डुंबलास जरी तू सरिता सागरात

बागेतलं झुळझुळतं पाटाचं पाणी आहे मी

केल्यास किती गुजगोष्टी जरी मित्रमैत्रिणींशी

मनाच्या खोल गाभाऱ्यातलं गुपित आहे मी

सरले सहजच जरी तुझे दिवस महिने वर्षं

सरता न सरणारी नित्याची रात्र आहे मी

गर्दीत माणसांच्या असशील जरी तू एकाकी

परि अमूर्त स्नेहाची साथसंगत आहे मी

सुखदुःखात सामील जरी तुझ्या सगेसोयरे

कधी एकांतीच येणारी आठवण आहे मी

रंगवलस जरी तू तुझ्या आयुष्याचं इंद्रधनु

मनाच्या तळातला कोरा कागद आहे मी

केलीस जरी तू कृत्रिम दिव्यांची रोषणाई

देवघरातल्या निरांजनाची ज्योत आहे मी

- स्नेहल मोडक